blog.grejpfrut.org

Tworzenia prostych rozszerzeń do VisualVM ciąg dalszy, muszę przyznać, że platforma poza paroma dziwnymi zachowaniami jest całkiem przyjemna i klepanie takich prostych rzeczy jest niezłą rozrywką . Dzisiaj (póki co) ostatni odcinek moich przygód związanych z przygotowywaniem prezentacji na NetBeans Day w Poznaniu. W kilku zwięzłych zdaniach opowiem Wam o dodawaniu własnego ApplicationType i łączeniu tego co stworzymy z kodem stworzonym w poprzednim wpisie.

Możecie pobrać całość w zipie (gotowe do zaimportowania projekty NetBeansowe) lub gotowe do użycia pliki nbm (w update site wpiszcie : http://grejpfrut.org/examples/vvm-modules/updates.xml).

Tak jak poprzednio zaczniemy od implementacji fabryki tworzącej instancję naszej implementacji ApplicationType.

public class GrejpfrutApplicationTypeProvider extends MainClassApplicationTypeFactory {
@Override
  public ApplicationType createApplicationTypeFor(Application app, Jvm jvm, String mainClass) {
    if (app.isLocalApplication()) {
      return new GrejpfrutApplicationType(app.getPid(), mainClass);
    }
    return null;
  }
}

Warto pamiętać, że w zależności od dostępnych informacji zmienna mainClass nie zawsze musi zawierać nazwę głównej klasy.

W tym konkretnym przykładzie aplikacje grejpfrutowe to takie, które zostały uruchomione lokalnie.

Kolejny krok to nieco więcej pisania, ale dalej nic trudnego.

public class GrejpfrutApplicationType extends ApplicationType {

    protected final int appPID;
    protected final String name;

    public GrejpfrutApplicationType(int appPID, String name) {
        this.appPID = appPID;
        this.name = name;
    }
    @Override
    public String getName() {
        return "Grejpfrut "+name;
    }
    @Override
    public String getVersion() {
        return "blee.bleee";
    }
    @Override
    public String getDescription() {
        return "Application type for Grejpfrut";
    }
    @Override
    public Image getIcon() {
	//używamy tej saame ikonki co w poprzednim przykładzie (patrz poprzedni wpis)
        return Utilities.loadImage(FirstExamplePluginView.IMAGE_PATH, true);
    }
}

Teraz jeszcze zarejestrowanie nowego ApplicationType w klasie Installer (patrz poprzedni post).

public class Installer extends ModuleInstall {
    private static GrejpfrutApplicationTypeProvider INSTANCE = new GrejpfrutApplicationTypeProvider();

    @Override
    public void restored() {
        FirstExamplePluginViewProvider.initialize();
        ApplicationTypeFactory.getDefault().registerProvider(INSTANCE);
    }
    @Override
    public void uninstalled() {
        FirstExamplePluginViewProvider.unregister();
        ApplicationTypeFactory.getDefault().unregisterProvider(INSTANCE);
    }
}

Wprowadźmy jeszcze jedną małą zmianę w FirstExamplePluginViewProvider, dodając jedną nową metodę.

    @Override
    protected boolean supportsViewFor(Application app) {
        if (ApplicationTypeFactory.getApplicationTypeFor(app) instanceof GrejpfrutApplicationType) {
            return true;
        }
        return false;
    }

Stworzona w poprzednim odcinku zakładka będzie się wyświetlała tylko w przypadku gdy zostanie jej przypisany typ GrejpfrutApplicationType.

Czyścimy całość i odpalamy, co się teraz stanie? Jeżeli masz odpalone tylko NetBeans i VisualVM w którym została uruchomiona wtyczka to niczego nie zobaczysz. Dlaczego? Otóż na tyle na ile to rozumiem NetBeansApplicationType i VisualVMApplicationType zostały zarejestrowane przed GrejpfrutApplicationType. VVM przypisuje aplikacji pierwszy ApplicationType który uda mu się do niej dopasować więc nie dochodzi nawet do sprawdzania czy NetBeans i VVM są też grejpfrutami . Uruchom jakiegoś Eclipse’a ;P wtedy na drzewku Applications pojawi się nowy grejpfrut.

To by było na tyle jeżeli napotkacie jakieś ładne stactrace’y bawiąc się Shootoutem i moimi źródełkami dajcie znać.

Jeszcze jedna finalna uwaga – testowałem na platformie w wersji 6.01 więc już dość leciwej.